لیست قیمت انواع سموم علف کش اصل و و با کیفیت شرکت داناسم
بذر علف هرز
علف هرز به گیاهانی اطلاق می شود که به طور ناخواسته در مکان هایی غیر از مکان های کشت و کار اصلی رشد می کنند. این گیاهان می توانند به طور تصادفی یا عمدی در مکان هایی ظاهر شوند که برای رشد گیاهان زراعی طراحی شده اند. علف هرز به طور خاص به گروه خاصی از گیاهان تعلق ندارد. به عبارت دیگر، هر گیاه می تواند تحت شرایط خاص به عنوان علف هرز شناخته شود. اهمیت علف هرز در کشاورزی به دلیل آن است که هدف اصلی کشاورزی رشد و بهره برداری از گیاهان زراعی خاص است و بنابراین گیاهان دیگر که در این راستا نمی باشند، به عنوان علف هرز شناخته می شوند. علاوه بر این، برخی از علف های هرز ممکن است منابع غذایی و محیط مناسب برای تغذیه دان ها و حیوانات فراهم کنند. برای خرید سم علف کش تماس بگیرید.
طبقه بندی علف های هرز
علف های هرز می توانند به طور کلی به دو دسته باریک برگ و برگ های پهن تقسیم شوند. گیاهان باریک برگ معمولا دارای برگ هایی باریک و دراز هستند، در حالی که گیاهان با برگ های پهن دارای برگ های گسترده و وسیع می باشند. علف های هرز بر اساس طول عمر به دسته های یک ساله، دو ساله، چند ساله و دائمی تقسیم می شوند. علف های هرز یک ساله در یک سال زندگی خود به جوانه زنی، رشد و تولید بذر می پردازند و سپس می میرند. علف های هرز دو ساله معمولا در سال اول به رشد رویشی می پردازند و در سال دوم بذر تولید می کنند. علف های هرز چند ساله می توانند برای چندین سال زندگی کنند و علف های هرز دائمی دارای ساختارهایی هستند که به آنها این امکان را می دهد تا برای مدن های طولانی زنده بمانند. برخی از علف های هرز ممکن است به محیط های خاصی مانند آبزی، مرتعی، جنگلی، زمین های شور و یا سایه دار علاقه مند باشند. این گیاهان بسته به نوع محیط می توانند شرایط خاصی برای رشد و تکثیر خود داشته باشند. علف های هرز به روش های مختلفی تکثیر می شوند، از جمله از طریق بذر، ریزوم، غده و پیاز. آشنایی با روش های تکثیر علف های هرز به کشاورزان این امکان را می دهد که روش های موثری برای مبارزه با آنها انتخاب کنند و میزان انتشار آنها را کاهش دهند.
چگونگی خسارت علف های هرز
علف های هرز می توانند به طرق مختلف به محصولات کشاورزی آسیب برسانند. علف های هرز می توانند با رقابت برای مواد غذایی و آب از گیاهان اصلی، به کاهش رشد و عملکرد آنها منجر شوند. این رقابت می تواند باعث کاهش میزان مواد مغذی در خاک و کمبود آب برای گیاهان زراعی شود. علف های هرز می توانند پناهگاه و منابع غذایی برای آفات و بیماری ها فراهم کنند. این آفات و بیماری ها ممکن است از علف های هرز به گیاهان زراعی منتقل شوند و به افزایش مشکلات بهداشتی در مزارع منجر گردند. برخی از علف های هرز قادر به ترشح مواد سمی و مضر برای انسان ها و دام ها هستند. این مواد می توانند به سلامت محیط زیست و موجودات زنده آسیب برسانند. مبارزه با علف های هرز ممکن است نیاز به هزینه های اضافی داشته باشد. کشاورزان باید هزینه هایی را برای کنترل و مدیریت این گیاهان صرف کنند، که ممکن است شامل هزینه های نیروی کار، سموم و تجهیزات باشد. برخی از علف های هرز می توانند آفات و بیماری ها را جذب کرده و با آلوده کردن گیاهان زراعی، رشد آنها را متوقف کنند. برای این منظور، کشاورزان باید به دنبال بهترین روش های مبارزه با علف های هرز باشند که می تواند هزینه های اضافی برای کنترل و پیشگیری از انتشار این گیاهان به همراه داشته باشد.
روش های پیشگیری از رشد علف های هرز
جلوگیری از کاشت بذور آلوده: استفاده از بذرهای آلوده به علف های هرز می تواند به گسترس آنها در مزارع منجر شود. بنابراین، استفاده از بذرهای خالص و تصفیه شده بسیار مهم است.
کنترل ورود دام ها: جلوگیری از ورود دام ها به مزارع پس از کاشت برای چرای باقی مانده های گیاهان و علف های هرز کمک می کند تا از گسترش بیشتر آنها جلوگیری شود.
عدم استفاده از کودهای حیوانی آلوده: کودهای حیوانی ممکن است حاوی بذرهای علف های هرز باشند که می توانند به مزاره منتقل شوند. بنابراین، استفاده از کودهای حیوانی تصفیه شده و بدون بذر علف های هرز توصیه می شود.
جلوگیری از انتقال ریزوم و ساقه های ریشه دار: استفاده از ادوات کشاورزی تمیز و جلوگیری از انتقال ریزوم و ساقه های ریشه دار علف های هرز به مزارع کمک می کند تا از انتشار آنها جلوگیری شود.
عدم استفاده از آب های آلوده: استفاده از آب های آلوده برای آبیاری می تواند به گسترش علف های هرز کمک کند. بنابراین، استفاده از آب های پاک و تصفیه شده توصیه می شود.
روش فیزیکی یا مکانیکی مقابله و کنترل علف های هرز
شخم زدن یکی از روش های موثر در کنترل علف های هرز است. این روش شامل زیر و رو کردن خاک به عمق معین است که می تواند به قطع و زیر خاک کردن اندام های گیاهان علفی کمک کند. شخم زدن باعث می شود که بذر های علف های هرز از زیر خاک به سطح خاک آورده شوند، جایی که ممکن است خشک شده و از بین بروند. شخم زدن همچنین می تواند قسمت های هوایی گیاهان خزنده و چند ساله را قطع کند. روش بعدی درو کردن است. درو کردن به چیدن علف های هرز اشاره دارد و بیشتر در مزارع کوچک و محدود استفاده می شود. در این روش، باید دقت شود که اندام های زیرین علف های هرز به طور کامل از خاک خارج شوند تا از جوانه زنی دوباره آنها جلوگیری شود. همچنین، علف های هرز باید قبل از گلدهی چیده شوند تا از تولید بذر جلوگیری گردد. وجین کردن یکی از روش های ساده و قدیمی مبارزه با علف های هرز است که می تواند به طور دستی با استفاده از بیلچه و بیل یا به وسیله ادوات موتوری مانند کولتیواتور و روتیواتور انجام شود. این روش بیشتر برای علف های هرز یک ساله و دو ساله موثر است، در حالی که برای علف های هرز چند ساله ممکن است نیاز به چندین نوبت وجین باشد. سوزاندن به طور معمول در زمین هایی که برای مدتی رها شده اند و بدون زراعت هستند، انجام می شود. این روش علاوه بر از بین بردن گیاهان اضافی و علف های هرز، تخم ها، حشرات و قارچ های موجود در خاک را نیز نابود می کند. سوزاندن یکی از روش های مدثر در مزارع پنبه و زمین های بلا مصرف است.
روش شیمیایی مقابله و کنترل علف های هرز
علف کش های پیش از کاشت: این علف کش ها مانند تری فلورالین به خاک زده می شوند تا رشد بذر علف های هرز را به تعویق بیندازند. این محصولات معمولا پیش از کاشت بذر یا نشا به کار می روند و تاثیر بدی روی جوانه های گیاهان اصلی ندارند.
علف کش های پیش از رویش: این محصولات پس از کاشت بذور و پیش از جوانه زنی آنها به خاک زده می شوند و از رشد علف های هرز جلوگیری می کنند.
علف کش های پس از رشد گیاه: این علف کش ها می توانند به دو دسته تقسیم شوند. برخی از آنها مانند گلایفوزیت به ریشه علف های هرز آسیب می زنند، در حالی که برخی دیگر مانند پاراکوات فقط برگ های علف های هرز را از بین می برند و باید به طور مستقیم روی گیاهان پاشیده شوند. نوعی دیگر از این محصولات برای از بین بردن شبدرها و پهن برگ ها در زمین های چمن استفاده می شود، بدون آنکه به چمن ها آسیب برساند.
چگونگی گسترش بذر علف های هرز
علف های هرز می توانند به وسیله عوامل مختلفی گسترش یابند:
باد: بذرها و میوه های کوچک که پوشیده از کرک یا اندام های بال مانند هستند، می توانند بهوسیله باد به مسافت های دور منتقل شوند. بذرهای سبک تر می توانند به راحتی توسط باد پراکنده شوند.
آب: بذر برخی از گیاهان هرز به دلیل سبکی وزن و پوسته روغنی، به سادگی در سطح آب شناور می شوند و توسط جریان آب پراکنده می گردند. برخی از این بررها برای مدت طولانی در آب زنده می مانند.
حیوانات: حیوانات می توانند بذرها را از طریق دستگاه گوارشی خود به همراه داشته و در محل های دیگر دفع کنند. همچنین، بذرهایی که به پوست یا پرهای حیوانات چسبیده اند، می توانند به وسیله حیوانات از جایی به جای دیگر منتقل شوند.
انسان: انسانها نیز به طرق مختلف می توانند در انتشار بذر گیاهان هرز نقش داشته باشند. بذرها ممکن است به وسیله ابزارهای کشاورزی، لباس ها یا سایر وسایل به مکان های جدید منتقل شوند.
علف هرز چند ساله
علف های هرز چند ساله به گیاهانی اطلاق می شود که می توانند برای چندین سال به طور مداوم زندگی کنند و به مزارع و باغات آسیب برسانند. این گیاهان به دلیل داشتن ریشه های عمیق و الگوی رشد قوی، می توانند برای مواد مغذی و آب با گیاهان زراعی رقابت کنند و به کاهش عملکرد محصولات باغی منجر شوند. علف های هرز چند ساله مانند ترشک، شیرینبیان، قاصدک و سایر بوته های خزنده می توانند مشکلات جدی برای کشاورزان ایجاد کنند و نیازمند استراتژی های کنترل ویژه هستند.